ตอนนี้กำลังรอคอย....
รอคอยว่าเมื่อไหร่...จะได้ผลตอบรับจากมหาลัย
รอคอยว่าเมื่อไหร่...feedback ต่างๆจะหมดไป
รอคอยว่าเมื่อไหร่...จะได้ไปซักที (หึหึหึ)
ที่จริงก็คิดอยู่เหมือนกัน ว่าถ้าไปจริงๆคงเหงา
แต่ถ้าไม่ลองดูซักที ชีวิตที่ย่ำอยู่กับที่มายี่สิบเอ็ดปี
และในปีต่อๆไปที่กำลังจะก้าวเข้ามา....มันก็คงไม่มีอะไรที่แตกต่าง
บางที...การอยู่ห่างกัน...ก็ทำให้เกิดการรอคอย
และการ "รอคอย" นี่แหละ...ที่จะทำให้เราเห็น"คุณค่า"ของกันและกัน
ป.ล. ขอบใจมากนะแก สำหรับเฮดที่แสนถูกใจ
ตรงตามรีเควสเป๊ะ ฮ่าๆๆๆ
(แต่ถ้าปรับขนาดให้อีกรอบ จะกระโดดกอดแกสองที แถมจุ๊บให้ด้วย)
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ทำไมบล็อกหมูหวาน มันปรัชญ้า ปรัชญา
ตอบลบนรารู้สึก Luminated มากเมื่ออ่านจบ
เรื่องไปเกาหลี ไปถึงไหนแล้ว
แล้วที่ทำอะไรที่ค้านกับคนรอบข้างน่ะ อะไร
อยากรู้ เพราะตัวเองก็ประสบปัญหาเดียวกัน
เพียงแต่ในกรณีของนรา นราทำตามที่คนรอบข้างต้องการ
มีไรมาแชร์กันเน้อ