...รอคอย...

ตอนนี้กำลังรอคอย....
รอคอยว่าเมื่อไหร่...จะได้ผลตอบรับจากมหาลัย
รอคอยว่าเมื่อไหร่...feedback ต่างๆจะหมดไป
รอคอยว่าเมื่อไหร่...จะได้ไปซักที (หึหึหึ)

ที่จริงก็คิดอยู่เหมือนกัน ว่าถ้าไปจริงๆคงเหงา
แต่ถ้าไม่ลองดูซักที ชีวิตที่ย่ำอยู่กับที่มายี่สิบเอ็ดปี
และในปีต่อๆไปที่กำลังจะก้าวเข้ามา....มันก็คงไม่มีอะไรที่แตกต่าง

บางที...การอยู่ห่างกัน...ก็ทำให้เกิดการรอคอย
และการ "รอคอย" นี่แหละ...ที่จะทำให้เราเห็น"คุณค่า"ของกันและกัน



ป.ล. ขอบใจมากนะแก สำหรับเฮดที่แสนถูกใจ
ตรงตามรีเควสเป๊ะ ฮ่าๆๆๆ
(แต่ถ้าปรับขนาดให้อีกรอบ จะกระโดดกอดแกสองที แถมจุ๊บให้ด้วย)

...วันใหม่...

วันนี้เป็นวันเริ่มบล็อกใหม่....หลังจากการตัดสินใจสิ่งใหม่ๆให้กับชีวิตตัวเอง

เคยลองถามตัวเองดูมั๊ย?? ว่าสิ่งที่เราเลือก เป็นสิ่งที่ดีแล้วหรือเปล่า
ถ้าหากคำตอบที่ออกมาจากสมองและหัวใจของเรา มันบอกว่า "ใช่"
แต่คำตอบที่กลับมาจากคนรอบข้าง...บอกว่า "ไม่"
ไม่ว่าจะเป็น ไม่รู้ ไม่แน่ใจ ไม่ดี ไม่มีใครยอมรับหรอก...ไม่ว่าจะ"ไม่"แบบไหน
เคยหรือเปล่า...ที่จะฝืน แล้วลองทำในสิ่งที่คนอื่นบอกว่า "ไม่"

เมื่อวันที่ผ่านมา ได้ลองทำในสิ่งที่ทุกคนบอกว่า "ไม่"
เลือกในสิ่งที่ชอบ แต่ค้านกับใจของคนอื่น
เลือกในสิ่งที่อยากทำ แต่ไม่มีใครเห็นด้วย

ทางเดียวที่จะทำได้...คือคิดไว้อย่างเดียวว่า

"สิ่งที่เราเลือกไปแล้ว ไม่ว่าจะผิดหรือถูก ก็ต้องทำให้มันดีให้ได้
เพราะถึงแม้ว่าจะเราจะตัดสินใจผิด อย่างน้อย ก็ภูมิใจที่ได้เลือกมันด้วยตัวเอง"

ป.ล.ขอบคุณมากๆ สำหรับชื่อบล็อกอันแสนถูกใจนะจ๊า ^_^